Kynhvöt karlmannsins
er starfræn, þar sem hann leitar konunnar til þess að bjóða henni kynfrumur sínar. Kynhvöt karl-mannsins kemur honum til þess að gefa gaum að konum, það er að segja hann leggur mat á hinar óbeinu kyneigindir þeirra. Þegar hann hefur fundið einhverja, sem honum fellur vel við, þá fylgir hann henni eftir. Með kænsku veiðimannsins reynir hann að komast yfir bráð sína og lætur sér þá ekki allt fyrir brjósti brenna. Því nær sem hann kemst markinu og því meir sem hormónaframleiðsla kynkirtlanna eykst, því ákafari verður hann og jafnframt hispurslausari í hegðun sinni. Að síðustu verður hann beinlínis ásækinn, og ef svo ber undir, jafnvel ruddalegur. Þar sem karlmaðurinn hefur margar kynfrumur aflögu, er hann ekki sérlega vandfýsinn í vali sínu. Það skiptir ekki mjög miklu máli, hvort konan er honum samboðin eður ei, hvort hann hefur eina konu eða margar. Karlmaðurinn hefur hneigð til fjölkvænis og tilbreytingar í ástamálum.

Kynhvöt konunnar
Karlmaðurinn gefur frá sér kynfrumur, konan tekur við þeim. Á þessari einföldu staðreynd byggist allur hinn leyndardómsfulli mismunur í gerð og framkomu karla og kvenna. Hann sækist eftir bráðum sigri og hún vill líka láta sigrast. Hann er herinn, hún er vígið. Hann er segulnálin, sem segullinn, sem virðist hlutlaus, en geislar þó frá sér kynorku óaflátanlega. Eins og segullinn er hlaðinn segulafli er konan hlaðin kynorku í svo ríkum mæli, að hún er orðin hennar annað eðli, eða öllu heldur hennar sterkasta eðli. Þar af leiðandi veit hún varla, eða getur varla vitað, um þessa útgeislun fremur en sólin, sem vissulega hefur þó enga hugmynd um að hún skín. Öll tilvera heilbrigðrar og þroskaðrar konu, sem hefur ekki lent á glapstigum, er helguð kynlífinu. Það er kynhvötin, sem gerir fötin að þýðingarmesta viðfangsefni kvenlegrar hugsunar, og það er svo að réttu lagi, þar sem klæðnaðurinn er svo mikill og áberandi hluti hinna óbeinu kyneinkenna konunnar. Kynhvötin gerir val á höfuðfati eða liðun á hári að svo yfirgripsmiklu viðfangsefni, að hún getur hugsað um það dögum saman og jagazt um það við hárgreiðslustúlkuna tímunum saman […] Ef kveneðlið er nógu ríkt, þá hefur hnúturinn á hálsklútnum hennar miklu meiri þýðingu í hennar augum en allt heimspekikerfi Kants.

Styrkur kynhvatarinnar
Vegna þeirrar þýðingar, sem kynhvötin hefur fyrir viðhald lífsins, er hún óhemju sterk. Heilbrigt fólk hefur mjög sterka kynhvöt, og hver sá, sem ekki vill kannast við það, er annað hvort hræsnari eða sjúklingur. Allir hreinskilnir menn hafa viðurkennt afl kynfýsnar sinnar og þjáðst af henni. […] Það er sannast mála, að óhamingja tilveru vorrar á mjög oft rót sína að rekja til þess, að við höfum skapað siðareglur, sem beinast að því að afneita kynhvötinni sem einhverju ósiðlegu fyrirbæri. Auðvitað árangurs-laust.

Kynferðisleg vanmetakennd
Margt kvenfólk er haldið kynferðislegri vanmetakennd gagnvart karlmönnum, af því, að þær hafa fengið þá hugmynd, að þær hafi ekki fullkomin kynfæri. […] Þessi duld býr um sig í dulvitund fjölmargra kvenna og eitrar sálarlíf þeirra. Þær harma örlög sín, að þær skuli vera fæddar konur. Þær eru afbrýðisamar gagnvart hinu kyninu og vanmeta hið sanna gildi kvenþjóð-arinnar. Þær reyna eftir öllum mætti að líkja eftir karlmönnum, að keppa við þá og reyna jafnvel að taka þeim fram á eigin eðlissviði þeirra. Í stað þess að reyna að öðlast heilbrigðan þroska og kvenlegan yndisþokka, ber allt lífsviðhorf þeirra merki sálsjúkrar sundrunar og lífslyga, sem kæfa hinar sönnu og eðlilegu eigindir kvenlegs sálarlífs. Við þetta bætast svo alls konar truflanir á kynferðislífi þeirra og jafnvel bein kynvilla.

Stinning af völdum annarlegra efna, sem hafa áhrif á heilann
Ýmiskonar efni verka á heilann líkt og kynhormónin, og valda stinningu. Áfengi er hið þekktasta slíkra efna; eykur það næmleik heilans fyrir ertingu. Áfengi er því hið útbreiddasta meðal til kynertingar og kynferðisflekunar og því ómissandi fyrir næt-urklúbba og aðrar slíkar stofnanir, sem sjá sér hag í kynfýsn karlmanna. „Sine Baccho friget Venus" – ef vínguðinn er ekki með, þá verður ástargyðjunni kalt.

Stinning vegna flengingar
Forðast skal að leggja dreng yfir hné sér til þess að flengja hann, eins og áður tíðk-aðist svo mjög. Er það óheppilegt, ekki einungis frá uppeldislegu sjónarmiði, heldur einnig af sömu ástæðu og áður er talið, þeirri, að flengingin getur auðveldlega vakið kynferðislega notakennd.
 
Meyjarhaftið
Munurinn á jómfrú og konu, sem hefur haft samfarir, er sá, að hin síðarnefnda hefur ekkert meyjarhaft. Ýmis stig, bæði líkamleg og siðferðileg, eru þó á milli ósnortinnar meyjar og afmeyjaðrar konu. Stúlkur, sem ekki hafa fullkomlega rofið meyjarhaft, heldur einungis teygt af allskonar fikti eða varfærnislegu samræði, eru kallaðar hálfmeyjar.

Er tíðablóðið eitrað?
Sú almenna skoðun, að tíðablóðið sé eitrað, og að konan ætti ekki að fást við blóm, eða ávaxtasultun á þessu tímabili, er ekki alveg út í hött. Ekki einungis blóðið, held-ur svitinn, útöndunarloftið og svo framvegis, innihalda skaðlegt efni, meno toxin, meðan á tíðum stendur og getur það haft skaðleg áhrif á blóm á ávexti.

Tíðaþrautir eru flestar sálræns eðlis
Kátar, fjörugar og skemmtilegar stúlkur hafa sjaldan tíðaverki, hinsvegar eru þeir miklu algengari meðal ófríðra stúlkna og piparmeyja, sem hafa komizt í ranghverfa afstöðu til lífsins. Ófríð stúlka er að sjálfsögðu afbrýðisöm gagnvart laglegri og eftirsóttari kynsystrum. Hún getur ekki vakið eftirtekt á sér með neinum andlegum eða líkamlegum yfirburðum. En einmitt vegna þessa, þráir hún því meir að láta athyglina beinast að sér, og þannig tekur hún tíðunum, vitandi eða óafvitandi, sem velkomnu tækifæri til að láta á sér bera. Hún fær krampa, það líður yfir hana, hún verður að liggja í rúminu, það verður að ná í lækni, „hún varð að fá sprautu". Hún minnist eins oft á þessa sprautu og með álíka stolti og hún hefði unnið verðlaun í fegurðarsamkeppni, og fyrir hið sjúka sálarlíf hennar er þessi viðburður í rauninni nokkurskonar uppbót fyrir þá gleði og sigra sem henni er fyrirmunað að ná á öðrum sviðum.

Biðillinn
Karlmaðurinn á upptökin. Hann reynir að vekja eftirtekt konunnar á verðleikum sínum. Hann sýnir krafta sína og dregur heldur ekki fjöður yfir vitsmuni sína og andlegt atgervi, segir henni frá ferðum sínum, ævintýrum og fyrri afrekum (meira og minna sannleikanum samkvæmt), og segir henni frá framtíðarhorfum sínum og fyrirætlunum, til þess að gylla fyrir henni þá framtíð, sem hún megi eiga í vænd-um, ef hún taki honum. Með gjöfum sýnir hann henni smekkvísi sína og peninga-ráð; hann staðfestir dýpt og

Kossinn
Kossinn er ákaflega þýð-ingarmikill liður í prófraun ástarinnar og ber því að meta hann þar eftir. Kyssið áður en þér gefið yður á vald eldhugans og látið ekki undan, fyrr en þér hafið kysst af öllum mætti og dómgreind sálar yðar. Og þegar þér lokið aug-unum undir kossaregni elskhugans, þá gerið það til þess að sjá enn betur með augum sálarinnar. Ef kossinn veitir ekki þann unað, sem vænzt er eftir, ef hann reynist ekki hin þráða ódáinsveig af bikar varanna, ef stúlkan fellur ekki í hálfgert meðvitundarleysi undir áhrifum vara hans og andardráttar – og hvíslar af veikum mætti slokknandi meðvitundar: „Unaðslegt" – ef kossinn veitir ekki slíkan unað, þá ætti hún að beita öllu afli, til þess að sigrast á ástríðum augnabliksins og hætta. Þá eru ekki fyrir hendi skilyrði þau, sem náttúran setur fyrir farsælu ástalífi, líkamssafarnir samrýmast ekki.

Mismunandi aðferðir
Hinn siðmenntaði maður er löngu hættur að hafa samfarir að hætti dýranna, þannig, að karldýrið nálgist kvendýrið aftan frá; frummaðurinn hefur þó eflaust notað þá aðferð, og apar nota hana ennþá. Í þeirri stellingu er konan einung-is verkfæri til að veita manninum fullnægingu, hún snýr að honum hinum ópersónulega bakhluta, og hið líkamlega og sálræna samband, sem er grundvallaratriði í ástarhótum og kynförum nútímamanns, er ekki fyrir hendi. […] Við samfarir eru það aðallega þrjár aðferðir, sem um er að ræða: 1. Upprétt staða. Maður og kona standa. Er það óþægilegt, en þó stundum gert af illri nauðsyn. 2. og 3. Bæði liggja: annað liggur á bakinu, hitt ofaná.

Hvernig getnaðarlimnum er komið inn í leggöngin
Leggöngin er í skjóli búksins að ofan og hinum sterkustu vöðvum líkamans til hliðar og að neðan. Ennfremur er leggangaopið hulið skapahárunum ásamt skapabörmunum. Allar þessar varnarráðstafanir gera það að verkum, að ekki er auðvelt að komast inn í leggöngin, og yfirleitt ómögulegt gegn vilja konunnar. Hinu algenga yfirvarpi kvenna, að þeim hafi verið nauðgað, ber að taka með tortryggni. Það er í rauninni ekki hægt að hafa samfarir við konu, sem berst á móti.

Almenn ráð við vangetu karlmanna
Verði mikil brögð að truflunum á kyngetu manna, ættu konurnar fyrst að líta í eigin barm og athuga, að hve miklu leyti sökin gæti verið hjá þeim. […] Ef þær óttast, að töfrar þeirra séu farnir að fölna, er einfaldast að líta í spegilinn. Sé sú reyndin, þá ber þeim að snyrta sig betur, breyta klæðasniði sínu og nota mismunandi ilmvatnstegundir á víxl, eða, í fáum orðum sagt, að bjóða manninum nýjan og aukinn þokka. Konan ætti að gefa honum styrkjandi fæði, kryddað salat, sætt vín, hjartarkjöt, egg, fisk og ost. Hún mætti reyna að gera heimili sitt enn viðkunnan-legra og leita nýrra ástarbragða. Þá skyldi hún athuga, hvort ekki væri heppilegt, að hún tækist á hendur smáferð, til þess að hvíla þau hvort á öðru.[…] Hið versta er að lítilsvirða hann með háðsglósum eða gam-anyrðum. Að gera gys að vangetu hans, er eins og að slá drukknandi mann með árinni, í stað þess að reyna að bjarga honum.

Er óhollt að nota smokk?
Jafnvel þótt notkun smokks sé mjög mikill þáttur í aukinni heilsu-vernd frá félagslegu sjónarmiði, þar sem hann dregur svo mjög úr útbreiðslu kynsjúkdóma, þá verður samt að viðurkenna, að hann er óeðli-legur samförunum, og því á vissan hátt varhugaverður, eins og allar óeðlilegar ráðstafanir.

Smokkurinn spillir hugblæ ástarinnar
Smokkurinn dregur úr hinum sálræna unaði kynsambandsins. Samfarir eru í eðli sínu fyrirbrigði úr heimi dýranna, en hinn siðmenntaði maður hefur fágað og göfgað þessa starfsemi dýraríkisins og hafið hana á æðra stig. […] Maður sem stendur og setur á sig smokk! Það er sannarlega ekki glæsilegur forleikur að söngleik sælunnar. Notkun smokksins undirstrikar einmitt þá hlið samfaranna, er hinn siðmenntaði maður, sem ekki eðlar sig heldur elskar, óskar að gleyma. Smokkurinn eyðileggur þær glæsilegu hillingar, sem maðurinn hefur myndað sér með æðri þroska.

Óþægilegur eftirleikur Annar mikill ókostur við smokkinn er sá, að hann lætur aftur til sína taka í leikslok – eftir samfarirnar. Smokkur, fullur af sæði, er auðvitað óviðkunnanlegt og annarlegt fyrirbrigði, sem þarf að losna við hið skjótasta, og verður þá að hefja nýjar aðgerðir, sem eyðileggja fullkomlega rómantík samfaranna, ef hún hefur þá nokkurn tíma verið nokkur.

Hámarkið Það er ekki mjög sjaldgæft, að hjón hafi samfarir á hverju kvöldi. Virðist það þá vera orðinn skemmtilegur vani fyrir þeim, starf, sem þarf að rækja, eins og aðrar þarfir líkamans. […] En oft er því þó þannig farið, að svo tíðar samfarir gefa einungis einhliða fullnægingu, það er að segja, þær fullnægja hinum þrekmikla manni á kostnað konunnar, svo að konur slíkra manna bera oft ýmis merki ofþreytu. […] Slíkt einhliða kynlíf ber að vísu vott um framúrskarandi kynorku mannsins, en alls ekki um ágæti hans sem eiginmanns. Það ber ekki vott um háleitt hjúskaparlíf, að kynhvötin skuli berja á dyr á hverju kvöldi reglulega, rétt eins og bréfberinn á morgnana. Einhliða nautn af þessu tagi er gott dæmi um hið algenga siðleysi manna, sem meta ekki konu sína sem eiginkonu og félaga í ástum, heldur misnota hana sér til ánægju, eins og hvert annað húsdýr. Á hinn bóginn sýnir þetta einnig hina veiku hlið flestra kvenna í ástamálum, þar sem þær kunna ekki að halda þeim hlut í hjúskap og ástum, sem þeim að réttu lagi ber.

Stúlkan sem verður að giftast
Læknar þekkja einnig vel þá sérstöku tegund kvenna, sem „verða að giftast". Stúlka, sem þannig er ástatt um, þjáist af öllum mögulegum og ómögulegum kvillum: tíðakvillum, klæðaföllum (útferð), bakverk, svefnleysi, morgunþreytu, hún getur ekki unnið heilan vinnudag í einu, hún er utan við sig og erfið í umgengni. Hún hefur slæman litarhátt, höfuðverk og sitthvað fleira. Alltaf er það eitthvað nýtt, sem er að. Þessa stúlku vantar ekkert nema reglulegar samfarir og kynferðis-lega fullnægingu.

Hér hef ég deilt hugðarefnum mínum með lesendum undanfarinn 51 mánuð. Í meira en fjögur ár. Ég hef ritað hér 393 færslur. Minnst eina á mánuði, mest tuttugu og fimm. Að jafnaði nærri 8 færslur á mánuði. Hér hef ég átt ánægjulegar stundir og notið skemmtilegra skoðanaskipta við vini og vandamenn.

Nú hef ég ákveðið að söðla um að sinni. Síðuni mun ég þó ekki eyða. Ég hef hafið nýtt blogglíf á slóðinni að neðan. Vonandi næ ég mér á strik aftur og vonandi munuð þið lesa mig þar líka. Takk fyrir mig.

 http://dv.is/blogg/baldur-gudmundsson/

Í Ráðhúsinu beið ég í hópi annarra fjölmiðla stóran hluta dagsins í gær. Biðum í ofvæni eftir fólki og fregnum. Um morguninn gengu borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins til borgarráðsfundar með veggjum. Reyndu að sneiða framhjá fjölmiðlamönnum. Mættu vísvitandi seint til að geta sagst engan tíma mega missa. Kjartan Magnússon svaraði reyndar nokkrum spurningum greiðlega. Vilhjálmur skaut fjórða valdinu ref fyrir rass með því að mæta eldsnemma um morguninn. Hanna Birna mætti ekki, frekar en Ólafur F. Að fundi loknum laumaði Vilhjálmur sér, ásamt Kjartani, út um bakherbergi. Þeir treystu sér ekki til að svara kjósendum sem þó kröfðust svara. Þeir gleymdu því um stund að kjósendur voru til staðar fyrir þá á kjördag, þegar mest á mæddi. Án kjósenda væru völd þeirra engin.

Hanna í hásætið
Hanna Birna sýndi það í fréttaskýringaþáttunum Kastljósi og Íslandi í dag að hún er harðsnúin. Líkt og segir í laginu. Svaraði Helga af sannfæringu og hreinskilni svo hann þurfti ekki að spyrja sömu spurningarinnar aftur. Hún fór vel af stað sem borgarstjóri, jafnvel þó hún sé ekki tekin við. Er þokkafull.
Hvað sem mönnum kann að þykja um stefnu flokkanna er hún annar tveggja frambærilega borgarstjóra á þessu kjörtímabili. Hinn er Dagur B. Eggertsson. Þau eiga það sammerkt að vera heilbrigð í fasi, framkomu og útliti. Þau eru fulltrúar nýrrar kynslóðar stjórnmálamanna.

Dagfarsprúður
Í gærmorgun gaf Dagur sig í tvígang á tal við fjölmiðla. Hann svaraði spuringum af auðmýkt, lipurð en ákveðni. Hann er orðheppinn og lét engar spurningar koma sér úr jafnvægi. Það geislaði af honum sjálfsöryggið og hann horfði til skiptis í augun á þeim sem stóðu honum andspænis. Eins og hann meinaði það sem hann sagði. Hann var í fullkomnu jafnvægi. Það verður hvorki sagt um Kjartan eða Júlíus Vífil, sem einnig veittu viðtöl.

Ómerkileg framkoma
Vilhjálmur og Ólafur F. hafa ekki heppilega nærveru í fjölmiðlum að mínu mati. Hvorki í ljósvakamiðlum, sem er slæmt, né á prenti sem er sumpart verra. Þeir virka oft og tíðum fjarlægir og útbrunnir.
Sérlegur aðstoðarmaður fráfarandi borgarstjóra óskaði eftir viðtali fyrir hönd hans fyrir um tveimur vikum. Sagði hann vilja tala hreint út um borgarmálin, samstarfið og kjaftasögurnar. Ég fékk verkefnið í hendur. Viku síðar, þegar upp rann sá dagur sem viðtalið átti að fara fram, kom babb í bátinn. Borgarstjóri svaraði ekki síma og það gerði aðstoðarmaðurinn um stund ekki heldur. Ólafur mætti svo í Kastljós um kvöldið, í viðtal sem verður lengi í minnum haft. Var bakaður af Helga Seljan. Helgi er fyrirtaks bakari því hann bakaði Vilhjálm Þ. einnig þegar hann var borgarstjóri.
Ólafur stóð ekki við orð sín þennan miðvikudag fyrir rúmum tveimur vikum. Í hann náðist ekki þegar á reyndi. Næsta dag hringdi aðstoðarmaðurinn og sagði borgarstjóra til í viðtal. Ég hafði þá, fáeinum mínútum áður, sent þeim félögum bréf þar sem ég sagði að viðtal við borgarstjóra væri afþakkað. Framkoma hans þætti mér ómerkileg og ekki væri manni í hans stöðu ekki sæmandi. Þetta sagði ég einnig í símann.
Nokkru síðar fékk ég afsökunarbréf frá aðstoðarmanninum, ekki borgarstjóra.
Ólafur F. kom reyndar betur fyrir í Kastljósi í kvöld en í 200 daga borgarstjóratíð sinni. Honum virtist létt og skal engan undra. Hann brosti á köflum og talaði tæpitungulaust. Sló meira að segja á létta strengi með Helga. Það gerði hann aldrei sem borgarstjóri. Var í eilífri vörn og blekkingum, sjálfsblekkingum.

Pilsnerfylgi
Ekki ætla ég að rekja atburði síðustu sólarhringa. Um þá getið þið lesið í helgarblaði DV.
Manni verður óneitanlega hugsað til Óskars Bergssonar. Hann er næst valdamesti maðurinn í Reykjavík sem er merkilegt þegar horft er til þess að hann lenti í þriðja sæti í prófkjöri Framsóknarlfokksins árið 2006. Í flokki sem hlaut pilsnerfylgi í kosningum. Hann hefur vafalaust sett þetta á fóninn í gær og sungið hástöfum:
"Harðsnúna Hanna má ég koma í kvöld, Gvendur (lesist: Ólafur F.) er að vinna ég veit hvað þú ert köld.
Ég er bara einn af þeim sem vilja þig sjá, Harðsnúna Hanna má ég kanna hvort ég möguleika á. En þegar þú ert mér nærri fæ ég nýrnakast, hjartað hamast hraðar og fer tvist og bast, því augu þín mér alltaf gefa von, um það að geta með þér eignast son - ég verð ær, alveg ær, ó Hanna mér er eiður sær að ég elsa þig, dái þig og þrái þig frá haus niður í tær.

Gott lag.
Að loknum þessum vangaveltum mínum vil ég samt ítreka að mér er slétt sama hvað Hanna Birna, Dagur eða Ólafur F. segja. Það sem þau gera skiptir öllu máli.

Kv. Baldur

Jæja. Næsta myndin úr lífshlaupi mínu. Þarna er ég í glerfínum ullarfötum sem önnur hvor amman hefur prjónað. Er heldur orðinn stálpaðari þarna en á fyrri myndinni.

Þarna er ég á skírnardaginn minn. Mamma og pabbi voru ekki sérlega gömul þegar þau eignuðust mig, eins og sést. Þetta er sem sagt fyrir 25 árum.

Á næstu dögum eða vikum mun ég birta myndir af mér frá fæðingu til þessa árs. Byrjum á byrjuninni

Kv. Baldur

Keypti mér Veiðikortið í N1 um helgina. Það þýðir að ég má veiða að villd í rúmlega þrjátíu veiðivötnum í allt sumar. Með kortinu fékk ég stöng en Sæmi þjálfi hagræddi því þannig fyrir mig.
Að því tilefni fór ég að Vífilstaðavatni í fyrrakvöld. Þar var ágætt veður og skilyrði til veiða. Þrír aðrir veiðimenn voru að veiða í vatninu, skammt frá staðnum sem ég kom mér fyrir á. Þeir voru í vöðlum og með flottar flugustangir, háf og eflaust fína veiðihnífa.
Ég mætti hins vegar bara með N1-stöngina mína, klæddur í flíspeysu og íþróttabuxur. Hafði einn spún meðferðis, eina flugu, tvo litla ánamaðka og flotholt.

Eftir að hafa týnt öðrum ánamaðkinum, fest fluguna og flotholtið í botni þannig að ég varð að slíta, setti ég spúninn á stöngina.
Í öðru kasti setti ég í þennan svakalega 30 punda urriða:

Þetta er jafnframt fyrsti og eini urriðinn sem ég veiði um ævina. Gaurarnir í vöðlunum stóðu rassblautir út í miðju vatni og urðu ekki varir, nema við lætin í mér.



Þetta var fyrsti fiskur sumarsins, ef frá er talinn aflinn sem ég hafði í sjóstönginni um daginn.
Það gekk vel að landa fiskinum, þó það væri gert á fremur frumstæðan hátt. Ég þarf reyndar að viðurkenna svolítið. Urriðinn var vissulega vænn en ekki alveg jafn vænn og ég sagði í byrjun. Það voru smá brögð í tafli. Hann var rétt tæplega þrjátíu pund eins og sést á þessari mynd:


Þetta var engu að síður æðisleg kvöldstund.


Kv. Baldur

P.s. Þetta skýrir málið væntanlega betur:

Fékk mér myndavél um daginn og að því tilefni stofnaði ég mér svæði inn á myndhýslinum flickr. Slóðin er www.flickr.com/baldur83

Jæja. Lognmolla, ládeyða, lélegheit og leti. Hef verið á hvolfi þessa vikuna. Hef fylgt vörubílstjórum eins og skugginn. Hef haft nýju myndavélina mína meðferðis. Á þrjár forsíður af fimm þessa vikuna Þar af forsíðu helgarblaðsins sem kemur út á morgun. Læt kannski frekar á mér kræla innan skamms.

Bjart er framundan í íslenskri knattspyrnu ef marka má útrás Geirs Þorsteinssonar, formanns KSÍ á síðustu dögum. Hann hefur ferðast um heiminn og kynnt íslenska knattspyrnu fyrir hinum ýmsu frömuðum. Ferðalag hans náði hámarki þegar hann hitti ekki ómerkari mann en sjálfan Mikka mús. Vel fór á með þeim félögum enda eiga þeir það sameiginlegt að vera furðulegar fígúrur. Mikki er nokkuð kominn til ára sinna eins og glöggt má sjá á meðfylgjandi mynd, en var þó hinn hressasti þegar Geir bar að garði. Spiluðu þeir að sögn sjónarvotta lönguvitleysu fram á rauða nótt, með viskí í annarri og FIFA fánann í hinni.

Hér má sjá þá Geir og Mikka á góðri stund.

Erla átti þá frábæru hugmynd að hittast t.d. á laugardaginn og elda eitthvað gott. Þetta finnst mér skemmtileg og nýstárleg hugmynd. Ég get lagt til húsnæði og allt sem því fylgir. Alveg borðpláss fyrir 8 manns. Nú er bara spurningin, hverjir vilja vera með? Leggja í púkk, kaupa eitthvað gott í matinn og eiga fyrsta flokks laugardagskvöld með lambakjöt í annarri og bjór í hinni.

Hverjir vilja taka þátt? Ekki vera feimin !!!

Fiskistofa reyndi að hringja í mig í síðustu viku. Ég spurði lesendur hvers vegna þeir héldu að Fiskistofa hefði verið að reyna að ná í mig. Eftirfarandi hugmynd þótti mér frumlegust:


Brynjar heitir höfundur þessarar tilgátu. Honum kynntist ég á fyrsta ári í Háskólanum á Akureyri. Nöfnin okkar réðu því að við störfuðum saman í fyrstu hópverkefnum sem lögð voru fyrir okkar. Í kjölfarið unnum við oftar en ekki saman í hinum ýmsu verkefnum. Hann veitti mér ómetanlega aðstoð við aðferðafræði, ekki síst andlega. Loks lagði hann okkur Einar lið við tölfræðiþátt lokaverkefnis okkar frá HA.
Binni fer ótroðnar slóðir. Þannig hefur hann að áhuga framkvæmt ýmsar kannanir sem snúa að fordómum. Hann klæddi sig til að mynda upp í jakkaföt og spurði 10 einstaklinga í Kringlunni hvort hann mætti hringja hjá þeim. Því næst klæddi hann sig "mjög frjálslega" og spurði aðra 10 hvort þeir gætu orðið við þeim greiða. Kannski getur hann sagt okkur frá niðurstöðunni.
Hann hefur einatt barist fyrir því að fá að spila golf án þess að fara að viðmiðum um klæðaburð. Oft hefur andað köldu milli hans og mótshaldara vegna þess, nú síðast á Íslandsmótinu þarsíðasta sumar.
Binni hefur skipt oftar um skóla en góðu hófi gegnir. Hann hefur held ég fimm sinnum skipt um braut eða skipt um háskóla. Hann er enn í námi; leggur nú stund á sálfræði við HA.

Binni er mikill öðlingur og hefur greinilega lagt mikinn metnað í tillöguna sem skilaði honum þessari umfjöllun. Hún er fullkomlega fáránleg og því afar skemmtileg.

Seinni tillagan hans Ottó var skemmtileg og Frikki var með áhugaverða tillögu um blackmail. Mér hugnaðist hins vegar best tillagan hans Ómars. Alltaf gaman að vera boðin vinna.

Síminn minn varð batterýslaus áðan. Ég stakk honum í hleðslu við heimkomu. Þegar ég kveikti á honum aftur sagði hann mér að einhver hefði reynt að hringja. Númerið er 5697900.

Sá sem getur sagt mér hvað í ósköpunum FISKISTOFA vildi mér klukkan 17 á fimmtudegi fær vegleg verðlaun !!!

Þá verður frumlegustu tillöguni einnig gert hátt undir höfði !

Stebbi var ekki lengi að átta sig á síðustu þraut. Guðmundur jaki var það. Ég ætla nú að leggja þær á hilluna í bili, nema sérstaklega verði eftir þeim óskað.

Ég er kominn yfir á fréttadeild eftir hálfs árs veru í innblaði. Það þýðir að ég fæst nú við harðari mál og stundum óþjálli en áður. Töluvert annað og flóknara að skrifa burðarfrétt um hagfræði en ferð til Asíu.
Það sem skiptir mestu máli í fréttadeildinni er að vera fljótur að setja sig inn þau mál sem manni eru falin. Mörg af þeim eru afar erfið og viðkvæm. Mér var til dæmis falið að athuga litla, saklausa ábendingu um daginn. Þegar ég hafði setið við símann í 8 tíma og hringt á þriðja tug símtala komst ég að því að málið var einfaldlega of mikill harmleikur til að það myndi gera einhverjum gott að skrifa um það. Vissi ekki að svona hlutir gerðust í litlum bæ út á landi. Ákvað því að láta kyrrt liggja eftir að hafa sannfært þá sem sannfæra þurfti.
Annars á ég forsíðuna í dag. Málið snýst um fíkniefnahunda lögreglunnar og er allt hið furðulegasta. Mótsagnir og sérkennilegar ákvarðanir Ríkislögreglustjóra bera þar hæst. Það er alltaf gaman að eiga forsíðu. Það eflir mann gríðarlega og ósjálfrátt fer maður að keppast að því að finna frétt sem gæti ratað á forsíðu næsta dags. (Látið mig vita ef þið vitið um góða frétt !!!!!!) Maður fær ekkert smá kick á einu stykki forsíðu á blaði sem prentað er í tugþúsundum eintaka

Ég er á kvöldvöktum þessa fyrstu þrjá daga vikunnar að þessu sinni. Það þýðir í stuttu máli að ég get sofið út. Fyrir þá sem mig þekkja þá vita þeir væntanlega hvað mér finnst um það.
Ég hlýt að vera forvitinn. Það, að vita eitthvað áður en almenningur veit það, er eitt það skemmtilegasta við starfið mitt. Það er til dæmis unaðslegt að vita klukkutímum áður, en jafnvel heilu dögunum áður, hvernig hitamál í pólitíkinni munu fara. Sérstaklega gaman er að heyra það sem fer fram bak við tjöldin. Tala nú ekki um að heyra margt sem ekki má skrifa um, eitthvað sem almenningur mun aldrei komast að. Enn sem komið er hafa nefnilega öll íslensk dagblöð þá stefnu að fjalla ekki um málefni sem eiga sér stað inni í svefnherbergjum fræga fólksins. Þar er af nógu að taka. Jafnvel meðal hæst settu ráðamanna þjóðarinnar Mikil ósköp. Held t.d. að það plagi Jónsa mjög mikið að komast aldrei að neinu svona, búandi á Raufarhöfn. Jónsi er líklega eini maðurinn sem ég þekki sem er forvitnari en ég.

Annars fannst mér aðdáunarverð hugmyndin sem Baggalútsmenn vörpuðu fram á dögunum. Það er alltaf verið að tala um að setja hina og þessa hluta Miklubrautar í stokk, á sama tíma og tekist er á um hvort flugvöllurinn eigi að koma eða fara. Þeir stinga upp á því að setja flugbrautina í stokk og leysa þannig hávaðamengun frá flugvellinum. Þvílík dásemd.

Úff, það var ekki tilviljun sem réði nafni pistilsins. Ég óð svo sannarlega úr einu í annað.
Jæja jæja,
læt þetta gott.

Maðurinn lést eftir að ég fæddist, var íslenskur og barðist fyrir aðra.
Hver var hann?

Útvarps- og tónlistarmaðurinn Guðmundur Pálsson er annar tveggja söngvara Baggalúts. Hann hefur undanfarin ár verið annar tveggja sem halda út samnefndri heimasíðu en þess utan hefur hann haft umsjón yfir innslögum Baggalúts í útvarpi, þar sem gamanmál er í hávegum haft.
Ég kynntist Guðmundi þegar ég hóf störf á DV, en hann hafði umsjón yfir menningarhluta blaðsins. Á haustdögum færði hann sig um set og starfar nú við dægurmálaútvarp Rásar 2 auk þess sem hann sinnir tónlistinni af kostgæfni. Hann syngur meðal annars lagið "Hvað var það sem þú sást í honum" eftir Magnús Eiríksson og komst í úrslit Laugardagslaganna fyrr í vetur. Lagið má hlýða á hér: http://http.ruv.straumar.is/static.ruv.is/evrovision/laugardagslogin/hvadvarthadsemthusastihonum.wma

Takk fyrir þátttökuna og til hamingju Ríkey (og Hulda).

Neihh heyrðu, mér datt skyndilega önnur manneskja í hug! Tilviljun? Manneskjan kemur líka að fjölmiðlum og er í góðu formi. (Engin af þeim sem áður hefur verið giskað á.)